My Liantis

Sociaal statuut 07 augustus 2020

Verplichte sluiting of vrijwillige onderbreking? Dit betekent het voor het overbruggingsrecht

Op 13 maart 2020 legde de Nationale Veiligheidsraad bepaalde ondernemingen een sluitingsplicht op om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Ook bepaalde activiteiten werden verboden.

Vanaf 4 mei 2020 kregen deze ondernemingen geleidelijk aan en per sector groen licht om opnieuw op te starten. Op 11 mei 2020 mochten bijvoorbeeld de kledingwinkels weer open. De horeca, fitnesscentra en massagesalons mochten weer klanten ontvangen vanaf 8 juni 2020. 

Om de heropflakkering van het coronavirus aan te pakken, verstrengde de federale overheid de regels op 29 juli 2020 opnieuw zodat er sinds juli opnieuw meer zelfstandigen in aanmerking komen voor het corona-overbruggingsrecht bij verplichte sluiting. Bovendien kunnen lokale overheden nu bijkomende maatregelen treffen. Ook zijn bepaalde zelfstandige activiteiten volgens het ministerieel besluit van 28 juli 2020 nog steeds verboden.

Verplichte sluiting = overbruggingsrecht

Is jouw activiteit of een deel van jouw activiteiten volgens het ministerieel besluit of door een lokale sluitingsmaatregel verboden, dan ben je rechtstreeks verplicht te sluiten. Omdat je rechtstreeks verplicht gesloten bent, heb je voor elke maand met minstens één dag verplichte sluiting recht op de overbruggingsuitkeringDancings en discotheken zijn hier een voorbeeld van.

Omdat evenementen, feesten en culturele en sportieve activiteiten met meer dan 100 (binnen) of 200 personen (buiten) sinds eind juli verboden zijn en  de bubbelregels verstrengd werden, hebben zelfstandigen uit de eventsector (in brede zin) en zelfstandige artiesten vanaf juli omwille van die sluiting opnieuw automatisch recht op de overbruggingsuitkering.

Voorbeeld Lever je als traiteur ook aan feesten of evenementen, organiseer je trouwfeesten, … dan is een deel van jouw activiteiten verboden, waardoor je recht hebt op de overbruggingsuitkering.

Omdat ook lokale en provinciale maatregelen een steeds grotere impact hebben, worden ook de volgende zelfstandigen vanaf juli (opnieuw) als verplicht gesloten beschouwd, met automatisch recht op het overbruggingsrecht:

  • Nachtwinkels en shishabars mogen enkel openen tussen 18:00 uur en 22:00. Zij worden als gedeeltelijk verplicht gesloten beschouwd.
  • Foorkramers, met inbegrip van de kramen die voeding en drank aanbieden.
  • Zelfstandigen in de provincie Antwerpen die actief zijn in de sportsector (beperkt tot ploegsporten en individuele contactsporten). Op 12 augustus werd het verbod opnieuw opgeheven, maar het corona-overbruggingsrecht wegens verplichte sluiting kan zowel voor juli als augustus nog toegekend worden.
  • In de stad Antwerpen en de randgemeenten met de strengste maatregelen: de fitnesscentra die er gevestigd zijn en de zelfstandigen die er werken. Ook voor deze zaken werd de sluitingsverplichting op 5 augustus opnieuw opgeheven, maar het corona-overbruggingsrecht wegens verplichte sluiting kan zowel voor juli als augustus nog toegekend worden.

Is jouw onderneming afhankelijk van bedrijven of sectoren die verplicht gesloten zijn? Dan kan je als toeleverancier ook in aanmerking komen voor het corona-overbruggingsrecht wegens verplichte sluiting. Lever je als traiteur bijvoorbeeld ook aan grote feesten of evenementen, dan is een deel van jouw activiteiten verboden, waardoor je recht hebt op de overbruggingsuitkering.

Wat met beperkingen door social distancing en beslissingen van het crisiscentrum?

Beperkingen of sluitingen van ondernemingen die enkel en alleen het gevolg zijn van de regels rond social distancing geven géén recht op de overbruggingsuitkering. Ook de beperkingen opgelegd door het crisiscentrum kunnen niet als rechtstreekse verplichte sluitingen worden beschouwd. Moet je vandaag op afspraak werken, het aantal klanten beperken of vroeger sluiten? Dan heb je niet automatisch recht op de overbruggingsuitkering wegens verplichte sluiting.

Je kan in die gevallen wel het overbruggingsrecht aanvragen als je ‘uit eigen beweging’, omwille van corona, je activiteiten onderbreekt, maar er is geen sprake van een rechtstreekse verplichte sluiting.

Onderbrekingen uit eigen beweging

Verbiedt het ministerieel besluit of de lokale overheid jouw activiteit niet rechtstreeks, maar was je indirect toch gedwongen om je activiteiten voor minstens zeven opeenvolgende kalenderdagen te onderbreken in een bepaalde maand? Dan kom je in aanmerking voor een overbruggingsuitkering, omdat je zeven opeenvolgende kalenderdagen jouw activiteiten onderbrak. 

Er is één belangrijke voorwaarde: de onderbreking moet het gevolg zijn van de coronacrisis. Was jouw activiteit al om een andere reden onderbroken, dan heb je geen recht op de overbruggingsuitkering. Jouw jaarlijkse vakantie, een sluiting wegens onderhoud … zijn dus géén geldige redenen voor de toekenning van het overbruggingsrecht.

Hoe kan je aantonen dat de onderbreking het gevolg is van de coronacrisis? Dat is bijvoorbeeld het geval als de verdere uitoefening van jouw activiteit verlieslatend is, of als je je activiteiten onderbreekt omdat je verplicht in quarantaine zit (bij terugkeer van vakantie in het buitenland bijvoorbeeld).

De overheid kondigde aan dat deze mogelijkheid, om uit eigen beweging te sluiten, op 31 augustus eindigt. Wie in september omwille van de coronacrisis zeven opeenvolgende kalenderdagen zijn activiteiten onderbreekt (ook indien je verplicht in quarantaine moet), zal voor die maand op die basis dus geen recht meer hebben op het corona overbruggingsrecht. Je kan dan wel nog in aanmerking komen voor het ‘gewone’ overbruggingsrecht.